Mysłowice były początkowo osadą rolniczo – rybacka. Nie brakowało hodowców bydła. Okoliczne stawy i rzeka Czara Przemsza obfitowały w ryby. Istnialy więc wszelkie przesłanki by z czasem osada mienila się w miasto.Początki lokacji miasta siegają XIV wieku. Myslowice byly miastem prywatnym, początkowo na prawie polskim, a następnie magdeburskimzwaym niemieckim. Dokumet lokacyjny zawierał ustalenia przestrzeo – urbaistyczne i prawno – organizacyjne tworzonego miasta wzorowane na przepisach wprowadzonych po raz pierwszy w Magdeburgu. Usytuowanie Mysłowic zadecydowało, ze nasze miasto nie miało murów obronnych, ani innych sztucznych obwarowań. Zasadźca usytuowal i wzniósł miasto około 200 m na poludniowy wschód od przedlokacyjnej osady. Naturalne warunki obronne tworzylo koryto Czarnej Przemszy, a na południu przecunajacy miasto tzw. Potok z wysoka skarpą oraz jeszcze wyższą skarpą od zachodu (ul. Walowa). Dodatkowo dostępu strzegły dwie bramy: bytomska od zachodu i krakowska od wschodu. W srodku tego obszaru wytyczono czworoboczny Rynek, od którego w liniach prostych rozbiegaly się ulice. W Rynku wzdłuz ulic z niego wychodzących powyznaczano parcele dla osadników, którzy budowali na nich drewniane domki. Przy czym parcele pozostawały  własnościa dóbr mysłowickich. Ich włascicielom mieszkańcy musieli płacić czynsz. W Rynku usytuowano budynek stanowiący siedzibę wójta. Za zachdnią pierzeją Rynku zbudowano kosciół pw. Nardzenia Najświetszej Marii Panny. W pobliżu usytuowano budynek szkoły.

Historię Mysłowic można poznać dzięki „Czerwonej Księdze”, kronice miejskiej z przełomu XVI i XVII wieku spisanej w przeważającej większości w języku polskim. Nazwa księgi pochodzi od okładki wykonanej  z czerwonej skóry. Obecnie księga przechowywana jest w Archiwum Państwowym w Katowicach. Niestety wcześniejsze dokumenty uległy zniszczeniu w wyniku pożarów jakie nawiedziły nasze miasto. Wiele dokumentów z lat późniejszych również uyległo zniszczeniu. Najczęściej piszący o dziejach naszego miasta korzystają z monografii opracowanej przez J. Lustiga, opublikowanej w 1867 r. Im bliżej czasów nam współczesnych tym łatwiej pozyskać materiały ilustrujące dziejów naszego miasta.